บทที่ 55 อยู่ใกล้ๆเสมอ

"ไม่มีใครจับเงาแบบผมได้หรอก" อังคานเหยียดยิ้มมุมปากด้วยความมั่นใจ

ตึก... ตึก... ตึก...

เสียงฝีเท้าหนักๆ ของทหารเวรยามผลัดใหม่เริ่มดังแว่วมาจากโถงทางเดินด้านนอก เป็นสัญญาณเตือนว่าเวลาของเขาหมดลงแล้ว

อังคานจำใจต้องปล่อยมือจากเจ้านายสาว ชายหนุ่มดึงผ้าปิดหน้าสีดำขึ้นมาสวมทับจนเหลือเพียงนัยน์ตาคมกริบที่ท...